:::JAT สถาบันสอนภาษาญี่ปุ่น :: เรียนภาษาญี่ปุ่นกันเถอะ ::: Japanese Language School , 1st Language Cafe in Bangkok:::

ประวัติของภาษาญี่ปุ่น และการฝึกเขียนตัวอักษรญี่ปุ่น
ก่อน พ.ศ.900 ภาษาญี่ปุ่นไม่มีระบบการเขียนเป็นของตนเอง หลังจากนั้นเริ่มปรับปรุงอักษรจีนมาใช้ คาดว่าผ่านมาทางเกาหลี ครั้งแรกภาษาญี่ปุ่นเขียนด้วยอักษรจีนโบราณ หรือรูปแบบผสมระหว่างจีนกับญี่ปุ่น ตัวอย่างของรูปแบบผสมเช่นโกจิกิ (บันทึกประวัติศาสตร์) เขียนเมื่อ พ.ศ. 1255 พวกเขาเริ่มใช้รูปแบบอักษรจีนเขียนภาษาญี่ปุ่น ในรูปอักษรพยางค์ใบไม้หมื่นใบ

เมื่อเวลาผ่านไป ระบบการเขียนแบบใช้อักษรจีน เขียนคำยืมจากภาษาจีน หรือคำในภาษาญี่ปุ่นที่มีความหมายใกล้เคียงกัน รูปแบบอักษรจีนยังใช้แทนการออกเสียงในการเขียนไวยกรณ์ และต่อมากลายเป็นอักษรแทนพยางค์ 2 ชนิดคือ ฮิระงะนะ และคะตะคะนะ

วรรณคดีญี่ปุ่นปรากฎขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 1600 เช่น เรื่องเล่าแห่งเคนจิโดย มูราซากิ ชิกิบุ
ภาษาญี่ปุ่นสมัยใหม่เขียนด้วยรูปแบบผสมของฮิระงะนะ คะตะคะนะร่วมกับคันจิ หนังสือสมัยใหม่จะรวมโรมาจิ (อักษรโรมัน) ซึ่งเป็นรูปแบบมาตรฐานสำหรับการเขียนภาษาญี่ปุ่นด้วยอักษรโรมัน คำที่ไม่ใช่ภาษาญี่ปุ่นเขียนด้วยอักษรของภาษานั้นหรือสัญลักษณ์ที่เรียกคิโกะ(kigo)

ในปัจจุบัน นอกจากจะมีการพูดภาษาญี่ปุ่นกันในประเทศญี่ปุ่นแล้วในต่างประเทศ เช่นจีนแผ่นดินใหญ่ คาบสมุทรเกาหลี และหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกก็มีการใช้ภาษาญี่ปุ่นด้วย ซึ่งเป็นผลที่ทางรัฐบาลญี่ปุ่น บังคับสอนภาษาญี่ปุ่นให้แก่พวกเขาในช่วงก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 นอกจากนี้แล้ว ยังมีผู้อพยพและลูกหลานของชาวญี่ปุ่น ซึ่งได้อพยพไปสู่ทวีปอเมริกา เช่น ประเทศสหรัฐอเมริกา ฮาวาย เปรู อาร์เจนตินา บราซิล ชิลี หลังสงครามอีกจำนวนหนึ่งที่ยังคงสามารถพูดภาษาญี่ปุ่นได้อยู่ ถึงแม้ว่าลูกหลานของพวกเขาจะไม่สามารถพูดภาษาญี่ปุ่นได้ก็ตาม

สถานะทางราชการ
ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาราชการของประเทศด้วยความนิยม ซึ่งเป็นประเทศเดียวในโลกที่มีภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาราชการเต็มตัว (ไม่มีการใช้ภาษาต่างประเทศในวงราชการ) ภาษาญี่ปุ่นมีแบบภาษาที่เรียกกันว่ามาตรฐาน 2 แบบ คือ เฮียวจุงโงะ (ภาษาญี่ปุ่นมาตรฐาน) ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้กันในโทรทัศน์ และเคียวซือโงะ (ภาษาญี่ปุ่นร่วม) ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้กันอย่างไม่เป็นทางการ

สำเนียงท้องถิ่น
ภาษาญี่ปุ่นมีสำเนียงท้องถิ่นมากมายดังเช่นประเทศอื่นๆในโลก โดยสามารถแบ่งออกเป็นใหญ่ๆได้ 3 ประเภท คือ
- แบบโตเกียว หรือ โตเกียวชิกิ :สำเนียงทางการ ซึ่งพูดกันในฝั่งตะวันออก หรือ อิงาชินิฮ่ง ของญี่ปุ่น
- แบบเคฮัง หรือ เคฮังชิกิ : ซึ่งพูดกันในฝั่งตะวันตก หรือ นิชินิฮ่ง
- แบบคิวชู ซึ่งบางครั้งจะยุบรวมกับแบบเคฮัง เนื่องจากเป้นส่วนหนึ่งของนิชินิฮ่ง

ในปัจจุบันประเทศญี่ปุ่นมิได้แบ่งว่าสำเนียงแบบโตเกียวเป็นสำเนียงกลางอย่างเป็นทางการ เนื่องจากนโยบายของประเทศที่ว่าต้องอนุรักษ์สำเนียงต่างๆ ไว้ เช่น การผสมผสานสำเนียงภาษาของแต่ละท้องถิ่นเข้าไปในสื่อและรายการโทรทัศน์ของญี่ปุ่น ดังนั้น จึงทำให้คนญี่ปุ่น เมื่อเดินทางไปยังถิ่นฐานภูมิภาคอื่น ก็ยังคงพูดภาษาของถิ่นตนเองดังเดิม โดยไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนเป็นพูดภาษากลาง ซึ่งเราสามารถเห็นได้ชัดจากนักแสดงชาวคันไซญี่ปุ่น ซึ่งส่วนมากเป็นนักแสดงตลกเมื่อเดินทางไปทำงานที่โตเกียว พวกเขาก็ยังคงพูดภาษาถิ่นคันไซของพวกเขาอยู่ดั่งเดิม โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง จึงให้เกิดรสนิยมที่ว่าดาราตลกญี่ปุ่นต้องพูดภาษาคันไซ สาเหตุที่ทำให้เกิดสิ่งเช่นนี้ก็น่าจะมาจากการออกเสียงของสำเนียงคันไซ ซึ่งฟังดูไม่ลื่นไม่ไพเราะเหมือนถิ่นอื่น กลับกันถ้า นักแสดงละคร หรือดารานักร้อง พวกเขาจะไม่นิยมที่พูดสำเนียงคันไซเลย

เมื่อทราบประวัติภาษาญี่ปุ่นอย่างละเอียดแล้ว ก็มาทำงานฝึกเขียน อ่าน จำภาษาญี่ปุ่นกันเถอะ!!!

- สำหรับตัวอักษรฮิระงะนะ สามารถ กดดูได้ที่นี่>>>

- สำหรับตัวอักษรคะตะคะนะ สามารถ กดดูได้ที่นี่>>>

- สำหรับตัวอักษรคันจิ สามารถ กดดูได้ที่นี่>>>

- เกมส์จำตัวอักษรญี่ปุ่น สามารถ download ได้ที่นี่>>>

- พิมพ์ตัวอักษรภาษาญี่ปุ่น ขนาด A4 เพื่อช่วยในการจำสามารถ download ได้ที่นี่>>>